Waarom we dit gratis doen. Waarom dat belangrijk is. En wat het ons mogelijk maakt dat anderen niet kunnen.
Waarom doe je dit gratis?
Dat is de vraag die we voortdurend krijgen. Van journalisten. Van beveiligingsonderzoekers. Van oplichters die proberen hun tegenstander te begrijpen. Van mensen die echt niet kunnen bevatten waarom iemand jaren zou besteden aan de opbouw van een infrastructuur voor dreigingsinformatie zonder die te monetaliseren.
Dit is de waarheid — onbelemmerd, ongemakkelijk en precies wat je waarschijnlijk niet had verwacht.
Er is iets dat de meeste mensen over ons misinterpretatie: vrij blijven betekent niet geïsoleerd blijven.
Wij werken samen. Wij delen tools. Wij helpen andere projecten te groeien. Ook betaalde projecten — mits zij de maatschappij daadwerkelijk dienen en het ecosysteem van oplichting verzwakken.
Maar dit is het deel dat ons definieert:
Wij vragen er nooit een cent voor.
Geld creëert afhankelijkheid. Afhankelijkheid creëert invloed. Invloed creëert stilte. Stilte beschermt oplichters.
Wij werken dus alleen samen op de voorwaarden die ertoe doen: geen winst, geen transacties, geen financieel hefboomgebruik, geen eigendomsrechten, geen verplichtingen.
Wij hebben kleine onderzoekers ondersteund bij het bouwen van tools. Wij hebben niche-OSINT-projecten versterkt. Wij hebben informatie gedeeld met analisten die commerciële producten ontwikkelen. Wij hebben operators, ontwikkelaars, journalisten en onafhankelijke onderzoekers geholpen — iedereen die dezelfde missie deelt.
Wij concurreren niet met wie dan ook. Je kunt niet concurreren met iets dat in de eerste plaats weigert deel te nemen aan de economie.
PhishDestroy bestaat om de totale druk op oplichters te verhogen, niet om de schijnwerpers op zich te vestigen.
Als een ander project iets nuttigs bouwt — geweldig. Wij zullen het promoten. Wij zullen het ondersteunen. Wij zullen mensen ernaartoe sturen. Want het doel is niet om te groeien onze energie
Het doel is om de kracht van het ecosysteem tegen phishing te vergroten.
Daarom blijven wij voor altijd gratis: niet om deugdzaamheid te signaleren, maar omdat het ontbreken van geld de krachtigste wapen is in deze oorlog. Het houdt ons schoon, onaanraakbaar, niet gelieerd en onmogelijk te manipuleren.
En elke samenwerking die we kiezen, volgt één eenvoudige regel:
Als het helpt phishing te bestrijden, zijn we erbij. Als het winst vereist, stappen we op.
Wij nemen geen geld aan, omdat geld beperkingen creëert. En beperkingen beschermen oplichters.
Elk beveiligingsproject dat winst maakt — van registrars tot beveiligingsleveranciers en threat-intelligenceplatforms — is beperkt in wat het mag zeggen en doen. Dat is de realiteit van het spel.
Weet je wat het grootste probleem in de beveiligingssector is?
De winst wordt slechts door een beperkte groep behaald. Dat is de werkelijkheid. Er is risico.
Is het eng? Ja.
Is dat de waarheid? Absoluut.
En PhishDestroy, de een die geen winst hoeft te maken, kan de ongemakkelijke waarheid hardop uitspreken — zonder te fluisteren — die de wereld ongemak veroorzaakt.
Wanneer je geen geld accepteert, gebeurt er iets magisch:
Je kunt niet worden omgekocht. Je kunt niet worden bedreigd. Je kunt niet worden gesust.
We kunnen de feiten zoals ze zijn neerzetten. Domeinnaamregistranten die fraude mogelijk maken. Hostingproviders die criminelen beschermen blootleggen. Systematische nalatigheid bij het misbruik documenteren.
Geen sponsors om tevreden te houden. Geen partnerschappen om te beschermen. Geen inkomstenstromen die door het uitspreken van ongemakkelijke waarheden in gevaar zouden kunnen komen.
Ons enige doel is het vernietigen van phishing-infrastructuur. Niet het vergroten van het jaaromzet (ARR). Niet het tevredenstellen van investeerders. Niet het onderhouden van zakelijke relaties.
Om de commerciële haalbaarheid van het project ten koste te gaan. Want er is geen commerciële haalbaarheid die beschermd moet worden. Wij zijn vrij om maximaal schade toe te brengen aan oplichters.
Laat me specifiek zijn over één voorbeeld dat dit perfect illustreert:
NameSilo negeert meldingen van misbruik. Dat doen ze. Op grote schaal. Systematisch. We beschikken over de data. We hebben de e-mails. We hebben de genegeerde rapporten die zich opstapelen terwijl fraude-domeinen actief blijven.
Webnic? Zelfde verhaal. NiceNic? Absoluut.
Hebben ze iets tegen onze e-mails? Waarschijnlijk.
Hebben we het er erg mee dat ze door hun ogen te sluiten, het niet implementeren van een adequaat misbruikbeleid, het negeren van meldingen of het versturen van automatische reacties die niets betekenen, in feite de weg vrijmaken voor oplichting? Absoluut.
Aanvankelijk was het een grap. Echt.
Gestart in 2019 als een kleine Discord-groep die zich amuseerde met het verstoren van phishing-netwerken op Steam. Het was Trolling op schaal — geautomatiseerde misbruikbots die duizenden fraude-domeinen vernietigden, terwijl de oplichters in paniek raakten in hun poging te achterhalen wie hen aan het raken was.
We lachten toen ze begonnen elkaars domeinen te rapporteren. We zagen het chaos zich vermenigvuldigen zonder dat wij iets hoefden te doen.
Het was vermaak. Het was effectief. Het was gratis.
We beseften dat ons werk niet slechts destructie was, maar dat we mensen hielpen.
Onze scans eindigden als bewijs in daadwerkelijke onderzoeken. Toen oplichtters alles wischten, bleven onze archieven intact. URLScan-captures die we jaren geleden publiceerden, werden gebruikt in gerechtelijke procedures. Slachtoffers vonden onze gegevens en begrepen wat er met hen was gebeurd.
Wat begon als trolling, werd iets dat er echt toe deed.
Dus we gingen harder. We bouwden betere systemen. We creëerden AI die fraudepatronen bestudeert. We ontwikkelden geautomatiseerde herkenning. We begonnen op professioneel niveau te spelen — terwijl we volledig gratis, onafhankelijk en brutaal eerlijk bleven.
En weet je wat? Het werkt. De grap werd effectief. Het trollen werd professionele dreigingsinformatie. Het gratis project werd iets waar zelfs overheden naar verwijzen.
Hier is de vergelijking voor asymmetrische oorlogsvoering die oplichters ten val brengt:
Geld voor domeinen. Tijd voor infrastructuur. Energie voor de verdediging van hun operaties. Hoop op winst.
Druk op een knop. Vernietig operaties. Nul kosten. Maximale schade. Herhaal oneindig.
Domeinen verdwenen. Infrastructuur verwoest. Geld verspild. Mentale ineenstorting door het vechten tegen een vijand die er niet om geeft.
Geen verbruikssnelheid. Geen levensduur. Geen investeerders aan wie verantwoording afgelegd moet worden. Alleen pure, duurzame vernietiging.
Ze kunnen dit niet bevatten. Zij denken in termen van winst en verlies. Ze berekenen de ROI. Ze gaan ervan uit dat iedereen een prijs heeft.
Nee, dat doen we niet. En dat is wat hen psychologisch vernietigt, voordat we zelfs maar hun infrastructuur raken.
Omdat wij buiten het winststelsel vallen, kunnen wij:
Wij schrijven dingen zoals ze zijn. Noemen we dingen op naamWe verzachten de taal niet om gevoelens of zakelijke relaties te beschermen.
Negeert NameSilo misbruik? Wij zeggen het.
Profiteren registrars van bloedgeld? Wij documenteren dit.
Is het meldsysteem voor misbruik fundamenteel defect? Wij bewijzen het.
Mensen willen altijd de 'echte' reden weten. De persoonlijke motivatie achter het feit dat ik er jaren aan heb besteed.
Hier is het:
Ik ben opgegroeid in welvaart. In bevoorrechte kringen. Alles was direct beschikbaar. Maar ik zag iets dat mij afstompte: mensen met geld die de mentaliteit hadden van iemand die honger lijdt. Gierig. Klein. Toxic.
Die nieuwsgierigheid bracht mij in de onderwereld van oplichters. In hun psychologie. In hun gebroken, hol bestaan.
En ik begreep iets fundamenteels:
Oplichters beseffen niet de schade die ze aanrichten. Ze zien niet het vernietigde vertrouwen, de echte slachtoffers, het onomkeerbare leed. Hun wereld is hol. Hun motieven zijn hol. Ze zijn hol.
En holle dingen instorten gemakkelijk wanneer je de juiste druk toepast.
Ik bleef langer dan ze hadden verwacht. Ik bouwde systemen die ze niet konden doorgronden. Ik creëerde automatisering die hun eigen slordigheid tot hun ondergang maakt.
Niet voor geld. Niet voor erkenning. Maar omdat Een wereld met minder parasieten is simpelweg een betere wereld.
Wij ontvangen aanbiedingen. Constant.
Sponsors die ons willen financieren. Bedrijven die onze data willen overnemen. Beveiligingsleveranciers die samenwerkingen zoeken. Registrars die “samenwerkingsmogelijkheden” aanbieden (lees: het kopen van onze stilte).
Wij verwerpen ze allemaal.
Niet alleen uit principe — hoewel dat belangrijk is. Maar omdat Het moment dat we geld aannemen, verliezen we het enige wapen dat ons effectief maakt: het vermogen om ongemakkelijke waarheden te uitspreken.
Wij zullen nooit winst maken uit dit werk.
We zullen onze taalgebruik nooit verzachten om zakelijke belangen te beschermen.
We zullen nooit ophouden met het blootleggen van de waarheid, ongeacht wie dat ongemak veroorzaakt.
Omdat er iemand moet zijn die de gek van de kamer is en durft te zeggen wat de anderen te bang zijn om toe te geven.Dit is wat we daadwerkelijk hebben bereikt door vrij en ongefilterd te blijven:
Onze onderzoeken zijn geciteerd in: Zaaksdossiers van de overheid. Rechtszaken. Academisch onderzoek. Rapporten uit de beveiligingssector. Media-aandacht in de mainstreammedia.
Onze gegevens hebben bijgedragen aan: Slachters begrijpen wat er is gebeurd. Onderzoekers bouwen zaken op. Onderzoekers volgen nieuwe dreigingen op. De sector erkent problemen die ze liever zou negeren.
Onze druk heeft ertoe geleid dat: Registrars om de afhandeling van misbruik te verbeteren (langzaam, met tegenzin). Hostingproviders om accounts te beëindigen. Betaalverwerkers om oplichters af te sluiten. Het ecosysteem om iets minder comfortabel te zijn met nalatigheid.
Terwijl oplichters denken dat ze een beveiligingsproject bestrijden, vechten ze in werkelijkheid iets veel gevaarlijkers:
Een ideologie die niet te kopen, te intimideren of te stoppen is.
We hoeven niet elke slag te winnen. We hoeven alleen maar hun operaties onhoudbaar te maken. Hun infrastructuur kwetsbaar te maken. Hun winstmarges negatief te maken. Hun psychologische toestand te laten instorten door te vechten tegen een vijand die niet eens genoeg om zich heen kijkt om terug te vechten — wij drukken gewoon op knoppen en kijken toe hoe hun wereld in vlammen opgaat.
Elk domein dat wij offline halen, kost hen geld. Elk rapport dat wij indienen, kost hen tijd. Elk onderzoek dat wij publiceren, kost hen geloofwaardigheid. Elk hulpmiddel dat wij bouwen, maakt de volgende operatie makkelijker.
En het kost ons niets.
Dat is asymmetrische oorlogsvoering. Daarom winnen wij.
Jouw operaties betekenen niets.
Jouw weerstand betekent niets.
Jouw ambities tellen niets.
We hebben al het vuur aangestoken waarin zij zullen verbranden.
En aan iedereen anders: dit is waarom we het gratis doen.
Omdat de waarheid belangrijker is dan de winst.
En ethiek is belangrijker dan zakelijke relaties.