Podziel link na protokół, nazwę hosta, port, ścieżkę, zapytanie i fragment, tak jak robi to przeglądarka.
Adresy URL i domeny phishingowe
Koder / dekoder adresów URL
Działa lokalnie
Samo narzędzie jest w języku angielskim; na tej stronie znajdziesz wyjaśnienia w Twoim języku.
Użyj Koder / dekoder adresów URL
Jak to działa
Dekoduj tekst zakodowany w formacie procentowym, np. adres przekierowania ukryty w linku phishingowym, lub zakoduj tekst do wykorzystania w adresie URL za pomocą funkcji `encodeURIComponent` lub `encodeURI`.
Działa całkowicie w przeglądarce: żadne wprowadzone dane nie są przesyłane.
Jak korzystać z Koder / dekoder adresów URL
- Wklej tekst. Wklej zakodowany ciąg znaków, na przykład wartość parametru „url=” lub „redirect=”, albo zwykły tekst, który chcesz zakodować.
- Wybierz czynność. Naciśnij przycisk „decode”, aby przekształcić sekwencje %XX z powrotem w znaki, „encodeURIComponent”, aby zakodować pojedynczą wartość, lub „encodeURI”, aby zakodować cały adres.
- Przeczytaj wynik. Wynik pojawia się w polu poniżej przycisków. Komunikat o błędzie oznacza, że dane wejściowe są nieprawidłowe dla tej czynności.
- W razie potrzeby przeprowadź dekodowanie ponownie. Każde naciśnięcie przycisku „dekoduj” usuwa jedną warstwę. Jeśli nadal widzisz %25, %3A lub %2F, wklej wynik z powrotem do pola i spróbuj ponownie zdekodować.
- Skopiuj lub przekaż dalej. Funkcja „Kopiuj” pobiera wynik. Funkcja „Wyślij do…” przekazuje go do programu Link Unwrapper, Multi-Layer Decoder, URL Defanger lub Homoglyph Checker.
Przykład
Zakodowany adres docelowy przekierowania
https%3A%2F%2Flogin.example.com%2Fverify%3Fuser%3Dalice%40example.com%26step%3D2https://login.example.com/verify?user=alice@example.com&step=2Po zdekodowaniu otrzymujemy adres https://login.example.com/verify?user=alice@example.com&step=2. Linki phishingowe często zawierają adres e-mail odbiorcy w takiej formie, aby fałszywa strona logowania mogła go automatycznie uzupełnić.
Co jest sprawdzane
| Sygnał | Co to oznacza |
|---|---|
| Wynik po dekodowaniu | Każda sekwencja %XX zamienia się w znak, który reprezentuje, odczytywany w formacie UTF-8. Poszukaj w niej drugiego pełnego adresu, adresu e-mail lub skryptu. |
| W wynikach pozostało %25 | %25 to zakodowany znak procentu. Jeśli w wyniku nadal występują znaki %3A, %2F lub %25, oznacza to prawdopodobnie, że adres źródłowy został zakodowany dwukrotnie – jest to powszechna metoda ukrywania adresu docelowego przed przypadkowym wzrokiem. |
| Błąd | Dekodowanie kończy się niepowodzeniem w przypadku pojedynczego znaku %, znaku % poprzedzającego znaki inne niż szesnastkowe lub niekompletnej sekwencji UTF-8. Kodowanie kończy się niepowodzeniem wyłącznie w przypadku uszkodzonej pary zastępczej, co rzadko zdarza się w przypadku wklejonego tekstu. |
| Znaki plus | Dekoduj znak „+” bez zmian. W ciągach zapytań typu „form-style” znak „+” oznacza spację, więc sam potraktuj go w ten sposób. |
| Wynik funkcji encodeURIComponent | Koduje wszystkie znaki z wyjątkiem liter, cyfr i kilku znaków specjalnych, takich jak myślnik, podkreślenie, kropka i tylda, więc znaki : / ? & = # oraz @ są kodowane. Należy go stosować w przypadku wartości jednego parametru, np. adresu e-mail. |
| wynik funkcji encodeURI | Zachowuje znaki nadające adresowi URL jego strukturę, takie jak: / ? & = # @, oraz koduje spacje i znaki spoza zestawu ASCII. |
| Znaki spoza zestawu ASCII | W kodowaniu każda litera spoza zestawu ASCII jest zapisywana jako od dwóch do czterech bajtów w formacie %XX. Litera cyrylica lub litera z akcentem ukryta w ten sposób pojawia się dopiero po dekodowaniu. |
Więcej przykładów
Adres docelowy przekierowania z podwójnym kodowaniem
https%253A%252F%252Fexample.net%252FloginFunkcja „decode” zwraca wynik https%3A%2F%2Fexample.net%2Flogin. Ponowne zdekodowanie tego wyniku daje https://example.net/login.
Adres e-mail jako wartość jednego parametru
alice@example.com&next=/accountFunkcja `encodeURIComponent` zwraca wynik „alice%40example.com%26next%3D%2Faccount”, więc znaki „&” i „/” nie mogą już rozdzielać zapytania.
Pełny adres z spacją i akcentem
https://example.org/search?q=café & teaFunkcja `encodeURI` zwraca wartość `https://example.org/search?q=caf%C3%A9%20&%20tea`. Znak `&` pozostaje, więc słowo „tea” utworzyłoby nowy parametr; zamiast tego należy użyć funkcji `encodeURIComponent` dla tej wartości.
Najczęściej zadawane pytania
Jaka jest różnica między tymi trzema przyciskami?
Funkcja `encodeURIComponent` koduje wszystkie znaki z wyjątkiem liter, cyfr i kilku znaków specjalnych, takich jak - _ . ~, więc nadaje się do wartości pojedynczego parametru. Funkcja `encodeURI` zachowuje nienaruszoną strukturę adresu URL, np.: / ? & = #, a funkcja `decode` odwraca sekwencje %XX.
Dlaczego podczas dekodowania pojawia się komunikat o błędzie lub pozostaje znak %2F?
Nieprawidłowa sekwencja, taka jak pojedynczy znak % lub ucięty znak %E0%A4, powoduje niepowodzenie dekodowania, a narzędzie wyświetla komunikat o błędzie. Narzędzie usuwa jedną warstwę na jeden przebieg, więc tekst poddany podwójnemu kodowaniu (%252F) wymaga drugiego przebiegu lub użycia dekodera wielowarstwowego, a znak + nie jest zamieniany na spację.
Czy tekst jest gdzieś wysyłany?
Nie. Kodowanie i dekodowanie odbywa się na tej stronie przy użyciu wbudowanych funkcji przeglądarki; nic nie jest przesyłane, a żadne linki nie są otwierane.
Po co w ogóle kodować link phishingowy?
Kodowanie ukrywa czytelny adres w parametrze, więc w podglądzie, filtrze lub przy szybkim spojrzeniu widoczny jest tylko pierwszy host. Usługi przekierowujące i skanery poczty również kodują adres docelowy podczas formatowania linku.
Czy dekodowanie powoduje jakieś inne zmiany w tekście?
Nie. Zmieniają się tylko sekwencje %XX. Litery i znaki „+” pozostają bez zmian, a encje HTML nie są konwertowane.
Jak odszyfrować cały link w postaci „wrapped link”, na przykład adres typu „Safe Links”?
Skorzystaj z narzędzia Link Unwrapper. Wyszukuje ono parametr zawierający adres docelowy i dekoduje go warstwa po warstwie. Narzędzie to dekoduje cały ciąg znaków za jednym razem, więc dekodowane są również fragmenty należące do opakowania.
Dlaczego litery z akcentami lub cyrylicą zamieniają się na kilka grup znaków „%XX”?
Znaki spoza zestawu ASCII są najpierw zapisywane jako bajty UTF-8, a każdy bajt jest kodowany osobno. Znak „é” staje się %C3%A9, a cyrylica „а” – %D0%B0.