Dwa pytania dotyczące podejrzanego linku, e-maila, SMS-a lub kodu QR – a następnie, co należy sprawdzić i jak postąpić.
Nowe
Wyszukiwanie identyfikatora rozszerzenia
Działa lokalnieNowe
Samo narzędzie jest w języku angielskim; na tej stronie znajdziesz wyjaśnienia w Twoim języku.
Użyj Wyszukiwanie identyfikatora rozszerzenia
Jak to działa
Otwórz strony sklepu rozszerzenia przeglądarki na podstawie jego identyfikatora i sprawdź, jak ryzykowne są jego uprawnienia: linki do sklepów dla przeglądarek Chrome, Edge i Firefox oraz opis uprawnień zawartych w manifeście, napisany prostym językiem.
Działa całkowicie w przeglądarce: żadne wprowadzone dane nie są przesyłane.
Jak korzystać z Wyszukiwanie identyfikatora rozszerzenia
- Znajdź identyfikator. Skopiuj go ze strony chrome://extensions lub edge://extensions przy włączonym trybie programisty albo ze strony about:debugging w przeglądarce Firefox. Adres strony sklepu również się nada.
- Wklej identyfikator lub adres URL. Wklej go w polu „Identyfikator rozszerzenia” lub „Adres URL sklepu”. Identyfikatory w przeglądarkach Chrome i Edge składają się z 32 liter od „a” do „p”; identyfikatory w przeglądarce Firefox mają postać {guid} lub name@example.
- Dodaj uprawnienia (opcjonalnie). Wklej plik manifest.json lub po prostu listę nazw uprawnień do drugiego pola, aby uzyskać ocenę ryzyka.
- Spójrz w górę. Naciśnij klawisz „Look up” lub „Enter”, a następnie otwórz linki do sklepów i porównaj nazwę oraz twórcę aplikacji z tym, co zainstalowałeś.
- Działaj w sytuacjach wysokiego ryzyka. Jeśli rozszerzenie, którego nie rozpoznajesz, ma uprawnienia o wysokim ryzyku, usuń je. Następnie zmień hasła używane w tej przeglądarce i sprawdź swoje portfele.
Przykład
Fikcyjne rozszerzenie „Wallet Helper” z szerokimi uprawnieniami
abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop
---
{"name": "Wallet Helper", "manifest_version": 3, "permissions": ["storage", "clipboardWrite", "scripting", "tabs"], "host_permissions": ["<all_urls>"]}BROWSER
Chrome or Edge (Chromium)
EXTENSION ID
abcdefghijklmnopabcdefghijklmnop
Chrome Web Store
↗
(new tab)
Microsoft Edge Add-ons
↗
(new tab)
An ID that no store knows was installed from outside the store (developer mode, a ZIP, a policy): treat it with suspicion.
Wallet Helper · Manifest V3
Wallet-drainer pattern: access to every website together with clipboard or script injection is how fake wallet and “crypto helper” extensions swap addresses and read seed phrases.
Permissions and what they allow
PERMISSION RISK WHAT IT ALLOWS
<all_urls> high Read and change everything on every website you open (pages, forms, passwords as you type them).
clipboardWrite medium Change what you copied: the trick clipboard hijackers use to swap a wallet address.
scripting medium Run its own code in pages it has access to.
tabs medium See the address and title of every open tab.
storage low Store its own data.Identyfikator i manifest zostały wymyślone na potrzeby tego przykładu i nie należą do żadnego rzeczywistego rozszerzenia; identyfikator ma jedynie właściwy format (32 litery od a do p). Jak każdy identyfikator, zawiera on linki do Chrome Web Store i Edge Add-ons. Manifest jest oznaczony jako wzorzec „wallet-drainer”: dostęp do każdej strony internetowej oraz zapis do schowka i wstrzykiwanie skryptów – kombinacja, której używają fałszywe rozszerzenia portfela do zamiany adresów.
Co jest sprawdzane
| Sygnał | Co to oznacza |
|---|---|
| Przeglądarka | Chrome lub Edge (Chromium) w przypadku identyfikatora składającego się wyłącznie z 32 liter; Chrome Web Store, dodatki do Microsoft Edge lub Firefox, gdy narzędzie odczytało link do sklepu lub identyfikator Firefoxa. |
| Linki do sklepów | Sam identyfikator Chromium zawiera zarówno link do Chrome Web Store, jak i do dodatku Edge. Jeśli żaden sklep nie rozpoznaje tego identyfikatora, oznacza to, że rozszerzenie zostało zainstalowane spoza sklepu. |
| Nie jest to identyfikator rozszerzenia ani adres URL sklepu. | Wprowadzony tekst nie jest 32-literowym identyfikatorem typu „a-p”, identyfikatorem przeglądarki Firefox ani linkiem do przeglądarki Chrome, Edge lub serwisu addons.mozilla.org. |
| Schemat „wyczerpujący portfel” | Dostęp do każdej strony internetowej w połączeniu z funkcjami clipboardRead, clipboardWrite lub skryptami: to właśnie ta kombinacja jest wykorzystywana przez fałszywe programy wspomagające portfele do zamiany adresów i odczytywania fraz seed. |
| Odczytuje i modyfikuje każdą otwieraną stronę internetową | Dostęp do wszystkich stron, zapisanych jako <all_urls> lub *://*/* w uprawnieniach lub skryptach treści, bez dostępu do schowka ani kombinacji skryptów. |
| Ryzyko: wysokie | Uprawnienia, takie jak pliki cookie, historia przeglądania, dostęp do schowka (clipboardRead), żądania sieciowe (webRequest), debugger, komunikacja natywna (nativeMessaging), zarządzanie oraz proxy. |
| Ryzyko: średnie | Uprawnienia, takie jak zakładki, skrypty, zapis do schowka, pobieranie plików oraz tożsamość, a także dostęp do serwera ograniczony do wymienionych witryn. |
| Ryzyko: niskie lub nieznane | Opcja „Low” obejmuje funkcje związane z obsługą systemu, takie jak przechowywanie danych, alarmy i activeTab. Opcja „Unknown” oznacza, że nazwa nie znajduje się na liście narzędzia; należy sprawdzić ją w dokumentacji przeglądarki. |
Więcej przykładów
Dodatek do przeglądarki Firefox ze strony sklepu
https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/example-helper/Przeglądarka: Firefox. Nazwa strony dodatku: example-helper. Jeden link: Dodatki do przeglądarki Firefox.
Lista uprawnień bez identyfikatora
cookies, history, storage, alarmsBrak okna ostrzegawczego. Tabela: pliki cookie – poziom wysoki, historia – poziom wysoki, pamięć – poziom niski, alarmy – poziom niski; dla każdej pozycji podano dopuszczalny poziom.
Manifest ograniczony do jednej lokalizacji
{"name": "Price Helper", "version": "1.2.0", "manifest_version": 3, "permissions": ["activeTab", "storage", "contextMenus", "nativeMessaging"], "content_scripts": [{"matches": ["https://*.example.com/*"]}]}Price Helper 1.2.0 · Manifest V3. Poziom uprawnień „nativeMessaging” – wysoki; dostęp do hosta – średni (odczyt i modyfikacja stron pod adresem: https://*.example.com/*); poziomy uprawnień „activeTab”, „storage” i „contextMenus” – niskie.
Najczęściej zadawane pytania
Gdzie mogę znaleźć identyfikator rozszerzenia?
W przeglądarce Chrome lub Edge otwórz stronę chrome://extensions (edge://extensions), włącz tryb programisty, a identyfikator pojawi się pod każdym rozszerzeniem. W przeglądarce Firefox otwórz stronę about:debugging, wybierz opcję „Ten Firefox” i sprawdź identyfikator rozszerzenia. Działa również adres URL sklepu.
Które uprawnienia są niebezpieczne?
Dostęp do wszystkich stron internetowych, plików cookie, historii przeglądania, zawartości schowka, debuggera, natywnej komunikacji, funkcji zarządzania oraz serwera proxy może narazić Twoje konta i portfele na niebezpieczeństwo. Zastanów się, czy rozszerzenie naprawdę potrzebuje tych uprawnień do realizacji zadania, do którego zostało stworzone.
Czy narzędzie kontaktuje się ze sklepami?
Nie. Tworzy jedynie linki do stron sklepu i odczytuje w przeglądarce wklejony przez Ciebie plik manifestu. Sklep widzi identyfikator tylko wtedy, gdy otworzysz jeden z tych linków.
Dlaczego w samym identyfikatorze znajdują się linki zarówno do przeglądarki Chrome, jak i Edge?
Obie przeglądarki używają identyfikatorów składających się z 32 liter, a sam identyfikator nie wskazuje, z którego sklepu pochodzi dany element. Serwis Edge Add-ons ma własne identyfikatory, więc zazwyczaj tylko jeden z tych dwóch linków prowadzi do właściwej strony.
Czy bezpieczne przedłużenie może później stać się szkodliwe?
Tak. Rozszerzenia aktualizują się automatycznie, a rozszerzenie może zmienić właściciela i otrzymać szkodliwą aktualizację. Zwróć uwagę, gdy przeglądarka poprosi Cię o zatwierdzenie nowych uprawnień, i usuń rozszerzenia, których już nie używasz.
Rozszerzenie, któremu ufam, zostało ocenione jako wysokiego ryzyka. Czy jest złośliwe?
Niekoniecznie. Menedżery haseł i programy blokujące reklamy potrzebują szerokiego dostępu, aby działać. Tabela pokazuje, do czego rozszerzenie mogłoby służyć, a nie do czego faktycznie służy; należy sprawdzić, czy dostęp ten jest zgodny z przeznaczeniem rozszerzenia i czy pochodzi od oczekiwanego twórcy.